Emisións de GEI por gases

A evolución das emisións dos diferentes Gases de Efecto Invernadoiro (GEI) ten sido desigual ao longo do período 1990-2023.

As emisións de dióxido de carbono (CO₂), ligadas case en exclusiva ao uso de enerxía fósil (o inventario oficial non inclúe as orixinadas pola queima de biomasa), diminuíron en 10,7 millóns de toneladas desde 1990 (-45,4%). A substitución da electricidade procedente do carbón por electricidade renovábel é a causa principal desta baixada.

Emisións cero de PFCs

Alén das de CO₂, só se rebaixaron significativamente as emisións dos perfluorocarbonos (PFCs), reducidas a practicamente cero (-867.225 toneladas de CO₂ eq con respecto a 1990).

A maior parte da baixada das emisións de PFCs aconteceu entre 1997 e 2001. Debeuse á diminución das emisións na produción de aluminio como resultado de melloras tecnolóxicas. No recorte practicamente total das emisións en 2023 influíu tamén a parada da planta de aluminio de Alcoa San Cibrao.

A fiscalidade verde baixou as emisións de HFCs

Pola contra, as emisións dos hidrofluorocarbonos (HFCs) foron as que máis medraron en termos relativos. Comezaron a usarse en 1995 como substitutos de substancias prexudiciais para a capa de ozono en refrixeración e aire acondicionado.

En 2007-2014, as emisións de HFCs acadaron un teito de 850.000-950.000 de toneladas de CO₂ eq. A entrada en vigor en 2015 dun imposto estatal aos gases fluorados (Lei 16/2013, de 29 de outubro), que desincentiva os de maior impacto climático e mellora o mantemento e recuperación dos gases nos equipamentos existentes, induciu unha caída brusca das emisións, que continuaron a diminuír nos anos seguintes. En 2018-2022 emitíronse arredor de 300.000 toneladas anuais. En 2023 baixaron até 212.411.

As emisións de hexafluoruro de xofre (SF₆) multiplicáronse por tres desde 1990, mais a súa contía é moi pequena (16.602 toneladas de CO₂ eq en 2023). Úsase sobre todo como illante en equipamentos eléctricos.

Crecen as emisións de metano

O metano (CH₄) é o GEI cuxas emisións creceron máis en termos absolutos con respecto a 1990. Acrecentáronse en 395.434 toneladas de CO₂ eq (+12,4%). Foi por causa moi principalmente do incremento das emisións da gandaría (sobre todo da vacún), pois as asociadas ao tratamento de residuos e augas residuais baixaron e as ligadas ao uso de enerxía fósil tamén medraron, mais son de contía moi inferior.  

O sector agrario tamén é a principal orixe das emisións de óxido nitroso (N₂O), que diminuíron o 5% (-54.424 t de CO2 eq) en comparación con 1990.  No uso de enerxía fósil aumentaron as emisións deste gas, mentres diminuíron na produción agrogandeira e no tratamento de residuos.

A diferente evolución das emisións  fixo que o peso de cada gas de invernadoiro nas emisións totais variase significativamente entre 1990 e 2023. Así, o CO2 pasou de representar o 82,1% das emisións en 1990 ao 72,7% en 2023. Mentres tanto, o peso do CH4 medrou do 11 ao 20,1% e o do N2O do 3,8 ao 5,9%.

(Actualización: setembro de 2025).

Unidades

CO₂ equivalente (CO₂eq), que ten en conta a capacidade de xerar quecemento global de todos os GEI considerados, en relación ao principal deles, o CO₂.

Porcentaxe de cada gas de invernadoiro sobre as emisións totais (%).

Notas

Os gases considerados son aqueles incluídos no inventario estatal de gases de efecto invernadoiro, elaborado conforme á Convención Marco das Nacións Unidas sobre cambio climático.

Non se inclúen as emisións do transporte aéreo e marítimo internacionais, nin as de CO₂ derivadas da queima de biomasa, por non se incluíren no inventario oficial de emisións. Tampouco as emisións vencelladas aos cambios de uso do solo e á silvicultura, tratándose polo tanto de datos de emisións brutas.

Fonte

Táboa coa desagregación territorial para Galicia do Inventario español gases de efecto Invernadoiro (Serie 1990-2023). Ministerio para a Transición Ecolóxica.